Η οστεοχόνδρωση είναι μια ασθένεια που είναι από τις πιο συχνές στον κόσμο. 
Οι περισσότεροι άνθρωποι μετά την ηλικία των 35 ετών έχουν οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης με τη μία ή την άλλη μορφή. Πρόσφατα, παρατηρείται μια τάση αύξησης του αριθμού των ατόμων που πάσχουν από σοβαρές μορφές της νόσου και αναζωογόνησης της νόσου, μειώνοντας το κατώτερο ηλικιακό όριο της.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων σε όλο τον κόσμο ασχολούνται με καθιστική εργασία και κάνουν καθιστικό τρόπο ζωής. Εν τω μεταξύ, η ασθένεια είναι αρκετά επικίνδυνη και κάθε άτομο πρέπει να γνωρίζει τι είναι - η οστεοχόνδρωση, πώς εκδηλώνεται και πώς αντιμετωπίζεται, να μπορεί να αναγνωρίσει τα συμπτώματά της και να ξεκινήσει έγκαιρα τη θεραπεία.
Αιτίες
Η οστεοχόνδρωση είναι μια από τις λίγες ασθένειες που είναι χαρακτηριστικές μόνο για τον άνθρωπο. Αυτή η ασθένεια δεν εμφανίζεται σε άλλα ζώα. Ο λόγος για αυτό είναι ένα τόσο διακριτικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου όπως το όρθιο περπάτημα. Η κατακόρυφη θέση της σπονδυλικής στήλης οδηγεί στο γεγονός ότι οι σπόνδυλοι πιέζονται μεταξύ τους και ο οστεοχόνδριος ιστός της σπονδυλικής στήλης σταδιακά υποβαθμίζεται και παραμορφώνεται.
Η ανθρώπινη σπονδυλική στήλη ξεκινά από την αυχενική περιοχή. Υπάρχουν συνολικά επτά σπόνδυλοι σε αυτό το τμήμα - από τον πρώτο έως τον έβδομο. Οι σπόνδυλοι χωρίζονται μεταξύ τους με μεσοσπονδύλιους δίσκους. Η αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης είναι ένα ιδιαίτερα ευάλωτο τμήμα της, το οποίο σχετίζεται, καταρχήν, με την αυξημένη κινητικότητα των σπονδύλων στην περιοχή αυτή. Στην αυχενική περιοχή, η νόσος αντανακλάται κυρίως στους δίσκους, οι οποίοι αποτελούν αδύναμο σημείο στη δομή της σπονδυλικής στήλης.
Ο επιπολασμός της αυχενικής οστεοχόνδρωσης διευκολύνεται επίσης από παράγοντες όπως το μικρό μέγεθος των σπονδύλων και η σχετική αδυναμία των μυών του αυχένα. Επίσης, η ανάπτυξη της αυχενικής οστεοχόνδρωσης επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από την ανεπαρκή παροχή αίματος στον ιστό του χόνδρου.
Έτσι, η ανάπτυξη της νόσου είναι μια πολύπλοκη και χρονοβόρα διαδικασία και δεν έχει ένα μόνο αίτιο. Αν και έχει εδραιωθεί μια σύνδεση μεταξύ της καθιστικής εργασίας ενός ατόμου και της παρουσίας αυχενικής οστεοχόνδρωσης, εντούτοις, η ασθένεια εμφανίζεται συχνά σε εκπαιδευμένα άτομα, ειδικά αθλητές, λόγω του αυξημένου φορτίου στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης κατά την άρση βαρών.
Σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, κατά κανόνα, η υποβάθμιση των σπονδυλικών δομών είναι μια αναπόφευκτη διαδικασία που σχετίζεται με τη γήρανση του οργανισμού και την αποδυνάμωση της άμυνάς του. Ωστόσο, ο πιο συνηθισμένος παθολογικός τύπος αυχενικής οστεοχόνδρωσης είναι στον οποίο εξωτερικοί ή εσωτερικοί αρνητικοί παράγοντες παίζουν σημαντικό ρόλο.
Παράγοντες που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας του αυχένα:
- Κακή στάση του σώματος.
- Καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης.
- Τραυματισμοί στην πλάτη.
- Υπέρβαρος.
- Σκληρή σωματική εργασία.
- Καθιστική εργασία.
- Καθιστικός τρόπος ζωής.
- Παραβίαση μεταβολικών διεργασιών.
- Συχνή υποθερμία.
- Άβολη στάση κατά τη διάρκεια του ύπνου.
- Άγχος, υπερκόπωση.
- Κληρονομικοί παράγοντες.
- Λοιμώδη νοσήματα.
- Μεμονωμένα χαρακτηριστικά της δομής του σώματος, για παράδειγμα, ένας πολύ μακρύς ή πολύ κοντός λαιμός.
Βαθμός ανάπτυξης αυχενικής οστεοχόνδρωσης
Η ασθένεια έχει τέσσερα στάδια. Δεν είναι πάντα εύκολο να προσδιοριστεί το στάδιο της νόσου αναλύοντας τα συμπτώματα, αφού μερικές φορές ο βαθμός υποβάθμισης του οστεοχόνδριου ιστού μπορεί να μην αντιστοιχεί στα συμπτώματα που παρατηρούνται στον ασθενή.
Πρώτος βαθμός
Οι καταστροφικές διεργασίες ξεκινούν στον οστεοχόνδρινο ιστό των σπονδύλων. Κατά κανόνα, σε αυτό το στάδιο της αυχενικής οστεοχόνδρωσης, τα συμπτώματα είναι ήπια. Οι ασθενείς είτε δεν τα παρατηρούν καθόλου είτε δεν τα συνδέουν με παθήσεις της σπονδυλικής στήλης, αλλά τα αποδίδουν σε άγχος και υπερκόπωση.
Δεύτερος βαθμός
Το ύψος του δίσκου αρχίζει να μειώνεται και εμφανίζονται ρωγμές στην επιφάνειά του. Τα συμπτώματα της αυχενικής οστεοχονδρωσίας σε αυτό το στάδιο εκδηλώνονται με συνεχή πόνο, αδυναμία και μούδιασμα σε ορισμένες περιοχές του προσώπου.
Τρίτου βαθμού
Δημιουργούνται κήλες δίσκου, καταστρέφονται τα αυχενικά αγγεία και οι μύες. Ο ασθενής αισθάνεται ζάλη και πόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού.
Τέταρτο βαθμό
Εμφανίζονται οστεόφυτα - αναπτύξεις οστικού ιστού που προστατεύουν τους σπονδύλους από το στρες, το οποίο οδηγεί σε τσιμπήματα νεύρων. Αυτό οδηγεί σε ακαμψία της κίνησης και βλάβη σε γειτονικές αρθρώσεις.
Συμπτώματα
Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης:
- Πόνος στον αυχένα και στους ώμους.
- Μυϊκή αδυναμία.
- Αυξημένη εφίδρωση.
- Μούδιασμα των χεριών.
- Απώλεια συντονισμού.
- Ζάλη.
- Επιδείνωση της όρασης και της ακοής.
- Αυξημένη αρτηριακή πίεση.
- Πονοκέφαλοι.
Αυτά τα συμπτώματα, τυπικά για την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, μπορεί να υπάρχουν σε όλα τα στάδια της νόσου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, παρατηρούνται μόνο μερικά συμπτώματα από τη λίστα και τα υπόλοιπα μπορεί να απουσιάζουν. Ένα άτομο που συναντά για πρώτη φορά τέτοια σημάδια της νόσου δεν υποψιάζεται πάντα ότι έχει αυχενική οστεοχόνδρωση. Ως εκ τούτου, μπορεί να επικοινωνήσει με διάφορους γιατρούς - θεραπευτές, καρδιολόγους, νευρολόγους, χειρουργούς. Και ως αποτέλεσμα, η σωστή διάγνωση μπορεί να γίνει με σημαντική καθυστέρηση.
Σύνδρομα με αυχενική οστεοχονδρωσία
Με την αυχενική οστεοχονδρωσία εμφανίζονται αρκετά σύνδρομα, δηλαδή τυπικές καταστάσεις που έχουν ένα σύμπλεγμα χαρακτηριστικών σημείων. Εκδηλώνονται ανάλογα με τα νεύρα και τις αρτηρίες που επηρεάζονται ως αποτέλεσμα της νόσου:
- σύνδρομο σπονδυλικής αρτηρίας?
- καρδιακό σύνδρομο?
- υπερτασικό σύνδρομο?
- ριζικό σύνδρομο?
- αυχενικό σύνδρομο ημικρανίας.
Το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας είναι μια από τις πιο δυσάρεστες και επικίνδυνες επιπλοκές της αυχενικής οστεοχόνδρωσης. Προκαλείται από τη μειωμένη ροή αίματος μέσω της αρτηρίας που εκτείνεται κατά μήκος της σπονδυλικής στήλης και τροφοδοτεί τον εγκέφαλο. Το σύνδρομο εκδηλώνεται με συμπτώματα όπως συστηματική ή περιοδική ζάλη, μειωμένη ακοή και όραση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί λιποθυμία. Συχνά παρατηρείται μια παραλλαγή του συνδρόμου, στην οποία σε φυσιολογικές συνθήκες η ροή του αίματος στην αρτηρία είναι φυσιολογική, αλλά όταν το κεφάλι στρέφεται προς τη μία ή την άλλη κατεύθυνση, μπορεί να πέσει απότομα.
Το καρδιακό σύνδρομο αναπτύσσεται όταν συμπιέζονται οι ρίζες των νεύρων που νευρώνουν το διάφραγμα ή τον θωρακικό μυ. Ως αποτέλεσμα, ο ασθενής μπορεί να εμφανίσει πόνο που θυμίζει καρδιαλγία, αν και δεν υπάρχει άμεση επίδραση στην καρδιά. Ωστόσο, το σύνδρομο μπορεί να χαρακτηριστεί από φαινόμενα όπως ταχυκαρδία, υπόταση και αρρυθμία.
Το σύνδρομο υπέρτασης είναι επίσης μια από τις πιο επικίνδυνες επιπλοκές. Σε αντίθεση με το σύνδρομο της σπονδυλικής αρτηρίας, προκαλείται από συμπίεση των φλεβών και όχι των αρτηριών, γεγονός που εμποδίζει τη ροή του αίματος από το κεφάλι. Το σύνδρομο οδηγεί σε αύξηση της ενδοκρανιακής πίεσης, η οποία μπορεί να εκδηλωθεί με συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος και πονοκέφαλο.
Το αυχενικό σύνδρομο ημικρανίας έχει λίγα κοινά στην αιτιολογία του με την κλασική ημικρανία. Εκδηλώνεται με έντονο πόνο στο πίσω μέρος του κεφαλιού. Ο πόνος είναι παροξυσμικός, διαρκεί έως και δέκα ώρες και συνοδεύεται από έμετο.
Το ριζικό σύνδρομο είναι το πιο κοινό σύνδρομο στην οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Προκαλείται από συμπίεση μεμονωμένων νευρικών ριζών στους αυχενικούς σπονδύλους. Μπορεί να εκφραστεί με πόνο στον αυχένα, το πίσω μέρος του κεφαλιού, τις ωμοπλάτες, τους ώμους, μούδιασμα και εξασθένηση του τόνου ορισμένων περιοχών των χεριών (μέχρι την αδυναμία πραγματοποίησης χειρισμών) και του αυχένα.
Πολύ συχνά, πολλά σύνδρομα ή μεμονωμένα συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά διαφορετικών συνδρόμων μπορούν να παρατηρηθούν ταυτόχρονα.
Όπως μπορείτε να δείτε, με την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, οι εκδηλώσεις της νόσου είναι πολύπλευρες και ο ασθενής δεν είναι πάντα σε θέση να αναγνωρίσει σωστά την αιτία της εμφάνισής τους. Εάν αντιμετωπίζετε παρόμοια συμπτώματα, τότε αυτός είναι ένας λόγος να συμβουλευτείτε έναν γιατρό.
Διαγνωστικά
Για να τεθεί μια διάγνωση, συνιστάται να συμβουλευτείτε έναν θεραπευτή. Θα δώσει παραπομπή σε ειδικούς - ορθοπεδικό, σπονδυλολόγο, νευρολόγο.
Για τη διάγνωση χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι τύποι μελετών:
- Ακτινογραφία.
- Αξονική τομογραφία.
- Μαγνητική τομογραφία.
- Υπερηχογραφική σάρωση αγγείων λαιμού.
Η ακτινογραφία σάς επιτρέπει να προσδιορίσετε τη μετατόπιση των σπονδύλων, την παρουσία αναπτύξεων - οστεοφύτων και εναποθέσεων αλατιού και τη συμπίεση των δίσκων. Η αξονική τομογραφία περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας σειράς ακτινογραφιών που δίνουν μια τρισδιάστατη άποψη ενός οργάνου, σε αυτή την περίπτωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Σας επιτρέπει να δείτε λεπτομερώς τον βαθμό της παθολογικής διαδικασίας - τη φύση της συμπίεσης των νεύρων, τη δομή των οστεοφύτων, το ύψος των δίσκων κ.λπ. Η απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού, με βάση τη φυσική επίδραση του πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού, παρέχει μια ακόμη πιο λεπτομερή δομική εικόνα της σπονδυλικής στήλης. Το υπερηχογράφημα των αγγείων του λαιμού βοηθά στον εντοπισμό αλλαγών στη ροή του αίματος στα μεγάλα αγγεία του λαιμού που προκαλούνται από τη νόσο.
Θεραπεία
Πώς αντιμετωπίζεται η αυχενική οστεοχονδρωσία και είναι καθόλου ιάσιμη; Για την καταπολέμηση της νόσου, η ιατρική έχει αναπτύξει πολλές μεθόδους. Ορισμένες θεραπείες μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο σπίτι. Αλλά αυτή η διαδικασία είναι μακρά και η πλήρης ανάκαμψη είναι απίθανη, ειδικά σε μεγάλη ηλικία. Ωστόσο, είναι δυνατό να επιβραδυνθούν και να σταματήσουν οι καταστροφικές διεργασίες στη σπονδυλική στήλη σε οποιοδήποτε στάδιο της νόσου.
Στα αρχικά στάδια της νόσου, οι μέθοδοι είναι συνήθως συντηρητικές. Για τη θεραπεία της αυχενικής οστεοχόνδρωσης χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι:
- Φάρμακα.
- Θεραπευτική άσκηση.
- Φυσιοθεραπεία.
- Μασάζ.
- Ειδικά μέσα για τη στερέωση της σπονδυλικής στήλης.
Εάν η ασθένεια έχει προχωρήσει στο τελευταίο στάδιο και συμβεί σοβαρή καταστροφή της οστεοχονδρικής δομής της σπονδυλικής στήλης, τότε μπορεί να χρησιμοποιηθεί χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία της οστεοχόνδρωσης της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.
Ναρκωτικά
Χρησιμοποιούνται οι ακόλουθοι τύποι φαρμάκων:
- Χονδροπροστατευτικά.
- Βιταμίνες.
- Αναλγητικά.
- Αντιφλεγμονώδη φάρμακα.
- Αντισπασμωδικά.
Σε περίπτωση συνδρόμου οξέος πόνου που σχετίζεται με οστεοχόνδρωση, πρώτη προτεραιότητα είναι η εξάλειψή του. Κατά κανόνα, χρησιμοποιούνται από του στόματος φάρμακα, όπως το Analgin ή το Baralgin, αλλά εάν είναι αναποτελεσματικά σε σοβαρές περιπτώσεις, χρησιμοποιείται αποκλεισμός της νοβοκαΐνης.
Για τους μυϊκούς σπασμούς χρησιμοποιούνται αντισπασμωδικά. Η υδροχλωρική τολπερισόνη επιδεικνύει τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στην οστεοχονδρωσία, αν και η χρήση άλλων μυοχαλαρωτικών είναι επίσης δυνατή. Ως αντιφλεγμονώδη και παυσίπονα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αλοιφές που περιέχουν μη στεροειδή φάρμακα - Diclofenac, Ibuprofen, Naproxen, Phenylbutazone ή τα ανάλογα τους.
Παρουσία συνδρόμων που σχετίζονται με διαταραχή της κυκλοφορίας του αίματος και της παροχής αίματος στον εγκέφαλο - σύνδρομο υπερτασικής και σπονδυλικής αρτηρίας, λαμβάνονται φάρμακα που ανακουφίζουν από τις ανεπιθύμητες ενέργειες αυτών των συνδρόμων - παράγοντες μείωσης της αρτηριακής πίεσης και νοοτροπικά φάρμακα.
Θεραπευτική άσκηση
Η φυσικοθεραπεία είναι ο απλούστερος και πιο προσιτός τύπος θεραπείας για την αυχενική οστεοχόνδρωση και, ταυτόχρονα, αρκετά αποτελεσματικός. Η φυσικοθεραπεία μπορεί να γίνει και στο σπίτι. Με την οστεοχονδρωσία, η ένταση της άσκησης δεν παίζει καθοριστικό ρόλο. μόνο η κανονικότητα είναι απαραίτητη. Πρώτα απ 'όλα, η φυσική αγωγή αποσκοπεί στην ενίσχυση των μυών του αυχένα, οι οποίοι αντισταθμίζουν την ανεπαρκή λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης και τη βοηθούν να στηρίξει τους εξασθενημένους σπονδύλους.
Συνιστώνται καθημερινές ασκήσεις για την ενίσχυση των μυών του λαιμού. Μπορούν να είναι πολύ απλά, να αποτελούνται από στροφή και κλίση του κεφαλιού προς διαφορετικές κατευθύνσεις ή πιο περίπλοκα, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας στους μύες του λαιμού από τα χέρια. Μπορούν να πραγματοποιηθούν τόσο στο σπίτι όσο και στην εργασία. Για παράδειγμα, εάν η εργασία είναι καθιστική, τότε είναι χρήσιμο να κάνετε τέτοιες ασκήσεις μετά από μια ώρα καθίσματος σε ένα γραφείο ή οθόνη. Ωστόσο, μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο εκτός της περιόδου έξαρσης της νόσου και απουσία πόνου. Διαφορετικά, μπορούν μόνο να επιδεινώσουν την κατάσταση.
Η ενίσχυση των μυών της ωμικής ζώνης δεν είναι λιγότερο αποτελεσματική, για παράδειγμα, μέσω τακτικής άσκησης με ελαφρούς αλτήρες. Ωστόσο, αντενδείκνυται η ανύψωση βαριών αντικειμένων (βάρη, μπάρα). Το τακτικό κολύμπι, που ανακουφίζει από το άγχος στη σπονδυλική στήλη, είναι επίσης χρήσιμο.
Φυσικοθεραπεία
Η φυσιοθεραπεία είναι μια μέθοδος θεραπείας που χρησιμοποιεί ορισμένα φυσικά πεδία και ακτινοβολία για να επηρεάσει το σώμα. Μια θετική ιδιότητα της φυσικοθεραπείας είναι ότι έχει ελάχιστο αριθμό αντενδείξεων.
Οι ακόλουθες μέθοδοι φυσιοθεραπείας χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας:
- Έκθεση υπερήχων.
- Θεραπεία με λέιζερ.
- Επίδραση μαγνητικού πεδίου.
- Έκθεση σε ηλεκτρικό ρεύμα (ηλεκτροφόρηση).
Το μαγνητικό πεδίο έχει θετική επίδραση στους κατεστραμμένους ιστούς του σώματος και έχει αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση. Ο υπέρηχος βελτιώνει τις μεταβολικές διεργασίες στους ιστούς και ανακουφίζει από το πρήξιμο. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για τη θεραπεία με λέιζερ. Η ηλεκτροφόρηση χρησιμοποιείται συχνότερα σε συνδυασμό με φάρμακα, καθώς η χρήση ηλεκτρικού ρεύματος επιταχύνει την απορρόφησή τους από τον οργανισμό.
Μασάζ
Το μασάζ μειώνει τον αυξημένο μυϊκό τόνο, που προκαλεί σπασμό, και μειώνει τη ροή της λέμφου, που προκαλεί πρήξιμο. Η διαδικασία βοηθά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος στην πληγείσα περιοχή, η οποία σταματά τη διαδικασία καταστροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων.
Άλλες θεραπείες
Για να μειωθεί το φορτίο στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, χρησιμοποιείται μια ειδική συσκευή - ένα κολάρο Shants, το οποίο στερεώνει τον λαιμό σε σταθερή κανονική θέση. Συνιστάται να το φοράτε κατά τη διάρκεια παροξύνσεων του πόνου ή κατά τη διάρκεια παρατεταμένης καθιστικής εργασίας.
Για να αποφύγετε παροξύνσεις, θα πρέπει επίσης να οργανώσετε ένα μέρος για ύπνο. Το μαξιλάρι δεν πρέπει να προκαλεί καμπυλότητα του λαιμού και το στρώμα πρέπει να είναι σταθερό και ομοιόμορφο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ειδικά βοηθήματα ύπνου - ένα ορθοπεδικό στρώμα και μαξιλάρι - μπορούν να βοηθήσουν.